Το δεκάρι των μυρμηγκιών, το καλό, το αρχοντικό, αποφασίζει πως ήρθε η ώρα να πάρει την ομάδα στις… πλάτες του. Ξεκινάει μια επική κούρσα. Ντριμπλάρει έναν ελέφαντα, δεύτερο, τρίτο, τέταρτο. Όλη η άμυνα έχει γίνει φύλλο και φτερό.
Βγαίνει τετ-α-τετ. Ο τερματοφύλακας–ελέφαντας κάνει μια τεράστια προσποίηση προς τη λάθος γωνία. Το μυρμήγκι χαμογελάει. Η δόξα είναι ένα απαλό πλασέ μακριά. Πάει να σουτάρει… και τότε μπαμ. Η πατούσα του ελέφαντα κατεβαίνει σαν ταβάνι ασανσέρ που χάλασε. Το μυρμήγκι γίνεται αυτοκόλλητο στο χορτάρι. Ο προπονητής των μυρμηγκιών πετάγεται όρθιος, έξαλλος, και φωνάζει προς τον πάγκο των ελεφάντων: «Εεεε! Άμα είναι να παίξουμε κι εμείς έτσι, το σηκώνουμε το κύπελλο από τώρα!»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου