Είναι η κλασική σκηνή σε κάθε σπίτι: εκεί που επικρατεί ηρεμία, ξαφνικά ακούγεται μια τσιρίδα, ένας γδούπος και η ατάκα «Μαμά, αυτός το άρχισε!».
Οι καβγάδες ανάμεσα στα αδέρφια είναι εξαντλητικοί για τους γονείς, αλλά —πιστέψτε το ή όχι— είναι ένα φυσιολογικό και απαραίτητο σχολείο ζωής.
Ακολουθεί ένας οδηγός επιβίωσης για να διαχειριστείτε την ένταση και να καταλάβετε πότε (επιτέλους) θα σταματήσει.
1. Γιατί τσακώνονται; (Δεν είναι προσωπικό)
Πριν χάσετε την υπομονή σας, θυμηθείτε ότι τα παιδιά δεν τσακώνονται για να σας τιμωρήσουν. Οι κύριοι λόγοι είναι:
Διεκδίκηση προσοχής: Ακόμα και η αρνητική προσοχή (οι φωνές σας) είναι προσοχή.
Ανταγωνισμός: Ποιος θα πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι, το καλύτερο παιχνίδι, την αγκαλιά.
Ελλιπείς δεξιότητες: Τα μικρά παιδιά δεν ξέρουν ακόμα να διαπραγματεύονται ή να μοιράζονται.
2. Τι να κάνετε την ώρα της "μάχης"
Μην γίνεστε ο δικαστής
Αν προσπαθήσετε να βρείτε ποιος φταίει, πάντα κάποιος θα νιώθει αδικημένος. Αντί για «Ποιος το ξεκίνησε;», πείτε: «Βλέπω δύο παιδιά που είναι πολύ θυμωμένα αυτή τη στιγμή».
Θέστε όρια ασφαλείας
Ο κανόνας πρέπει να είναι απαράβατος: «Στο σπίτι μας επιτρέπεται να θυμώνουμε, αλλά δεν επιτρέπεται να χτυπάμε». Αν η κατάσταση ξεφύγει σωματικά, χωρίστε τα άμεσα μέχρι να ηρεμήσουν τα πνεύματα.
Ενθαρρύνετε την επίλυση προβλημάτων
Αντί να δώσετε εσείς τη λύση (π.χ. «θα πάρω το παιχνίδι και δεν θα παίζει κανείς»), ρωτήστε τα: «Έχουμε ένα παιχνίδι και δύο παιδιά. Τι ιδέες έχετε για να παίξετε και οι δύο;».
3. Πώς να προλάβετε την ένταση
Ατομικός χρόνος: Αφιερώστε έστω 10-15 λεπτά την ημέρα αποκλειστικά σε κάθε παιδί ξεχωριστά.
Μην συγκρίνετε: Φράσεις όπως «Γιατί δεν μπορείς να είσαι ήσυχος όπως ο αδερφός σου;» δημιουργούν βαθιά δυσαρέσκεια.
Επιβραβεύστε τη συνεργασία: Όταν τα δείτε να παίζουν ήρεμα, πείτε το! «Μου αρέσει πολύ που βρήκατε τρόπο να χτίσετε μαζί αυτόν τον πύργο».
4. Πότε θα σταματήσει;
Η ειλικρινής απάντηση: Μάλλον ποτέ εντελώς, αλλά θα αλλάξει μορφή.
Στην προσχολική ηλικία: Οι καβγάδες είναι συχνοί και σωματικοί (σπρωξιές, δαγκωματιές).
Στο σχολείο: Γίνονται πιο λεκτικοί και έχουν να κάνουν με κανόνες και δικαιοσύνη.
Στην εφηβεία: Οι καβγάδες αφορούν τον προσωπικό χώρο και τα όρια.
Το φως στο τούνελ: Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και αναπτύσσουν ενσυναίσθηση και αυτοέλεγχο, η ένταση μειώνεται. Οι έρευνες δείχνουν ότι τα αδέρφια που τσακώνονται (μέσα σε υγιή πλαίσια) μαθαίνουν να διαχειρίζονται τις συγκρούσεις καλύτερα στην ενήλικη ζωή τους.
Αν οι καβγάδες συνοδεύονται από ακραία επιθετικότητα, εκφοβισμό (bullying) από το ένα παιδί προς το άλλο ή αν νιώθετε ότι η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχό σας, μη διστάσετε να συμβουλευτείτε έναν παιδοψυχολόγο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου