Κάθεται στην καρέκλα χωρίς να ρωτήσει. Ο Έλληνας τον αγνοεί ευγενικά. Ο Αμερικάνος, ενοχλημένος που δεν έχει κοινό, ανοίγει κουβέντα.
— Τρώτε ολόκληρο το ψωμί, εσείς οι Έλληνες; — Φυσικά, απαντά ο Έλληνας χωρίς να σηκώσει βλέμμα. — Εμείς όχι. Τρώμε μόνο το μέσα. Το έξω το μαζεύουμε, το ανακυκλώνουμε, το κάνουμε κρουασάν και σας το πουλάμε. Ο Έλληνας συνεχίζει το πρωινό του ατάραχος. — Τρώτε μαρμελάδα εσείς; — Φυσικά. — Εμείς όχι. Τρώμε φρέσκα φρούτα. Τα υπόλοιπα—κουκούτσια, φλούδες, ό,τι περισσεύει—τα ανακυκλώνουμε, τα κάνουμε μαρμελάδα και σας τα πουλάμε. Ο Έλληνας τον κοιτάει για πρώτη φορά, ήρεμος, και ρίχνει την ερώτηση: — Τα προφυλακτικά, μετά τη χρήση, τι τα κάνετε; Ο Αμερικάνος στραβώνει. — Τα πετάμε, φυσικά. Και τότε ο Έλληνας χαμογελάει για πρώτη φορά. — Εμείς πάλι όχι. Τα μαζεύουμε, τα ανακυκλώνουμε… τα κάνουμε τσίχλες και τα πουλάμε σε κάτι Αμερικανάκια. Αυτές με γεύση φρούτων έχουν τρελή πέραση!!!!!!!!!.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου