Ο χωρικός αγόρασε για το κοτέτσι του έναν νεαρό, δυνατό και πολύ ζωηρό κόκορα.
Με το που φτάνει ο καινούργιος στην αυλή, ο παλιός και έμπειρος κόκορας τον πλησιάζει γεμάτος καχυποψία και τον προειδοποιεί:
Ο νεαρός κόκορας, φουσκώνοντας τα πούπουλά του, του απαντάει όλο υπερηφάνεια:
— Αφού είναι έτσι, λέει ο παλιός, τότε θα παραβγούμε στο τρέξιμο. Θα τρέξουμε μέχρι εκείνον τον σωρό από κοπριά στην άλλη άκρη της αυλής. Όποιος φτάσει πρώτος, θα πάρει όλες τις κότες δικές του.
Τα δύο κοκόρια παίρνουν θέση, δίνεται η εκκίνηση και αρχίζουν να τρέχουν με όλη τους τη δύναμη. Ο παλιός κόκορας προηγείται στην αρχή, αλλά στα μισά της αυλής ο νεαρός επιταχύνει εντυπωσιακά και τον πλησιάζει σε απόσταση αναπνοής.
Ξαφνικά, ακούγεται μια δυνατή τουφεκιά και ο νεαρός κόκορας πέφτει ακαριαία νεκρός στο χώμα.
Ο χωρικός κατεβάζει το όπλο από τον ώμο του, ξύνει το κεφάλι του γεμάτος απορία και μουρμουράει προβληματισμένος:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου