«Εκχέω από του Πνεύματός μου επί πάσαν σάρκα» αναγγέλλει ο Κύριος δια του προφήτου, προσφέροντας ένα βαθύ θεολογικό σχόλιο στην εορτή της Πεντηκοστής που αποτελεί την απαρχή της σωτηρίας μας.
Η αγία εορτή της Πεντηκοστής είναι ένας ξεχωριστός σταθμός στον εορτολογικό κύκλο του ενιαυτού για την Εκκλησία μας. Αυτή μαζί με το Πάσχα αποτελούν τις αρχαιότερες εορτές, οι οποίες ανάγονται ως τους αποστολικούς χρόνους. Η μεγάλη αυτή εορτή προβάλλει ως ανακεφαλαίωση του λυτρωτικού επί γης έργου του Σωτήρος μας Χριστού και ως νέα δυναμική αφετηρία της υλοποιήσεως και ολοκληρώσεως του θείου σχεδίου για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους και ολοκλήρου της δημιουργίας.
Η εορτή της Πεντηκοστής συστήθηκε από την Εκκλησία μας, μαζί με πολλές άλλες εορτές, υπό την επίδραση αντίστοιχης εορτής του Ιουδαϊσμού, φυσικά με εντελώς άλλο νόημα και περιεχόμενο, όπως τονίζει ο άγιος Αυγουστίνος. Οι Εβραίοι πράγματι εόρταζαν τη δική τους Πεντηκοστή, η οποία απείχε πενήντα ημέρες από την εορτή του νομικού Πάσχα. Ονομαζόταν «Εορτή των Εβδομάδων» και ποιούνταν κατ’ αυτήν η μνεία της χορηγήσεως του Νόμου στον Μωυσή, πενήντα ημέρες από τον εορτασμό του πρώτου Πάσχα στην έρημο του Σινά. Διαρκούσε μία ημέρα και προσφέρονταν οι απαρχές της νέας συγκομιδής των καρπών της γης, τα «πρωτογεννήματα» στο ναό της Ιερουσαλήμ, ως ευχαριστία στο χορηγό των αγαθών Θεό.
Με την εορτή της νομικής αυτής εορτής συνέπεσε το μεγάλο γεγονός της καθόδου του Παναγίου Πνεύματος στο υπερώο της Ιερουσαλήμ, πενήντα ημέρες μετά την λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Όπως μας εξιστορεί με ακρίβεια ο θεόπνευστος συγγραφέας των «Πράξεων των Αποστόλων», ευαγγελιστής Λουκάς, όταν συμπληρώθηκε η ημέρα της Πεντηκοστής ήταν όλοι οι απόστολοι συγκεντρωμένοι στο ίδιο μέρος με ομόνοια. Ξαφνικά ακούστηκε από τον ουρανό ένας ήχος σαν δυνατός άνεμος που γεμίζει όλο το σπίτι και εμφανίστηκαν γλώσσες σαν πύρινες που κάθισαν στον καθένα τους, πλημμυρίζοντάς τους με Άγιο Πνεύμα, οπότε άρχισαν να μιλούν σε άλλες γλώσσες καθώς το Πνεύμα τους έδινε τη δύναμη να αποφθέγγονται.
«Το μέγα και θαυμαστό γεγονός της καθόδου του Παναγίου Πνεύματος είναι μια από τις σπάνιες θεοφάνιες της ιστορίας. Ο Θεός Παράκλητος, υπό ορατή μορφή γλωσσών ωσεί πυρός, κατήλθε στη γη για να αποτελειώσει το έργο της σωτηρίας μας, ως συνεχιστής του απολυτρωτικού έργου του Χριστού.»
Δεν θα μπορούσε άλλωστε να μην είναι θαυμαστή η χαρμόσυνη κάθοδός Του. Έπρεπε οι άγιοι απόστολοι να νιώσουν αυτή την πρωτόγνωρη εμπειρία, προκειμένου ολόκληρη η ψυχοσωματική τους υπόσταση να πλημμυρίσει από τη θεία ενέργεια, ώστε να μην μείνει σε αυτούς η παραμικρή αμφιβολία ότι η αποστολή τους ήταν θεόσταλτη. Έτσι αποβάλανε όλους εκείνους τους ενδοιασμούς που είχαν ως τότε σχετικά με το θείο πρόσωπο και το έργο του Σωτήρα Χριστού και απαγκιστρώθηκαν πλήρως από τις κοντόφθαλμες μικροεθνικιστικές ιουδαϊκές αντιλήψεις περί του Μεσσία. Μόνο με αυτή την οντολογική τους βάπτιση με την ενέργεια και τα χαρίσματα του Παναγίου Πνεύματος θα μπορούσαν να αναλάβουν τον ευαγγελισμό της ανθρωπότητας.
Ο Κύριος πριν το εκούσιο πάθος Του είχε προαναγγείλει στους μαθητές Του την κάθοδο του Παναγίου Πνεύματος και τα θαυμάσια αποτελέσματά της στην ανθρωπότητα, παραγγέλνοντάς τους να καθίσουν στην πόλη της Ιερουσαλήμ μέχρι να ενδυθούν δύναμη από ψηλά. Κατά τη διάρκεια της δραματικής ομιλίας Του στο υπερώο μετά το μυστικό δείπνο, τους έδωσε τη μεγάλη και ελπιδοφόρα υπόσχεση πως όταν Αυτός απέλθει από τον κόσμο θα στείλει τον Παράκλητο να είναι μαζί τους ενδυναμωτής, φωτιστής, παρήγορος και οδηγός έως τη συντέλεια του κόσμου. Αυτός ο Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον, θα τους διδάξει τα πάντα και θα τους υπενθυμίσει όσα τους είχε πει, οδηγώντας τους σε όλη την αλήθεια.
✨ Η Χάρη του Παρακλήτου:
«Η κατανόηση του θείου λόγου του Χριστού είναι έργο του Παρακλήτου. Το κριτήριο αλήθειας της Εκκλησίας είναι η εσαεί παρουσία Του σε Αυτήν. Αυτή είναι μια ηχηρή απάντηση σε όλους εκείνους οι οποίοι διαπιστώνουν δήθεν πλάνες στην αγία Εκκλησία, πράξη που αποτελεί ευθεία βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο ενυπάρχει στην Εκκλησία για να την οδηγεί πάντα στην αλήθεια!»
Είναι επίσης αξιοπαρατήρητο το γεγονός ότι ο Κύριος υποσχέθηκε μεταμορφωτική ενδυνάμωση στους μαθητές Του προαναγγέλλοντας ότι θα λάβουν δύναμη όταν επέλθει το Άγιο Πνεύμα. Όντως, το μεγάλο θαύμα συντελέσθηκε ευθύς αμέσως, καθώς οι πρώην φοβισμένοι για τον φόβο των Ιουδαίων απόστολοι μεταμορφώθηκαν σε ισχυρές προσωπικότητες, σε χαλύβδινους χαρακτήρες και σε άφοβους κήρυκες του νέου θείου μηνύματος, ανοίγοντας τα ερμητικά κλειστά παράθυρα του υπερώου για να κηρύξουν με πρωτοφανές θάρρος στα πλήθη τον Αναστάντα Κύριο.
Ο επικεφαλής των αποστόλων Πέτρος κήρυξε στους εκστατικούς Ιουδαίους, οι οποίοι είχαν συρρεύσει στην αγία πόλη από διάφορα μέρη του κόσμου, εξηγώντας τους το εξαίσιο θαύμα της ημέρας και κυρίως το θαυμαστό φαινόμενο της γλωσσολαλιάς, το οποίο δεν ήταν προϊόν μέθης, αλλά πλήρωση των δωρεών του Θεού. Τόνισε ιδιαίτερα πως αυτό είναι εκπλήρωση των επαγγελιών Του δια των προφητών Του και ιδίως του Ιωήλ, ο οποίος επτά αιώνες πριν είχε προφητεύσει την έλευση του Παρακλήτου που εγκαινιάζει μια νέα εποχή, πλημμυρισμένη από τις σωτήριες χάρες και δωρεές του Θεού, αρχίζοντας τη νέα εσχατολογική περίοδο της ιστορίας, την Ογδόη Ημέρα, η οποία εκτείνεται στους ατελεύτητους αιώνες.
Η ημέρα της Πεντηκοστής θεωρείται δικαίως ως η γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας μας, καθώς το πύρινο κήρυγμα του αποστόλου Πέτρου καρποφόρησε στις ψυχές χιλιάδων ακροατών που πίστεψαν και βαπτίσθηκαν αυθημερόν, λαμβάνοντας τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος. Ο απόστολος Πέτρος τους επισήμανε μάλιστα πως η υπόσχεση αυτή ανήκει σε αυτούς, στα παιδιά τους και σε όλους όσοι βρίσκονται μακριά, θέλοντας έτσι να τονίσει τον πανανθρώπινο χαρακτήρα της εν Χριστώ σωτηρίας.
«Χάρις στην έλευση του Θεού Παρακλήτου, από δούλοι της αμαρτίας, γίναμε όχι απλά ελεύθεροι, αλλά τέκνα και κληρονόμοι του Θεού και συγκληρονόμοι του Κυρίου Ιησού Χριστού, απολαμβάνοντας πια τη θεία υιοθεσία. Μεγαλύτερη ευεργεσία από αυτή δεν θα μπορούσε να υπάρξει!»
Η παρουσία του Παναγίου Πνεύματος είναι εμφανής στην Εκκλησία και την ιστορία, καθώς η αγία Εκκλησία είναι το θείο εργαστήριο όπου τελεσιουργείται η σωτηρία και η θέωση των ανθρώπων. Το Άγιο Πνεύμα αγιάζει και κεχαριτώνει όλους όσους ελεύθερα αποφασίζουν να σωθούν, μεταμορφώνοντας την προσπάθειά τους σε σωστική πορεία. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας κατανόησαν νωρίς τη μεγάλη σημασία του γεγονότος αυτού, με τον ιερό Χρυσόστομο να τονίζει πως μπορούμε πάντοτε να επιτελούμε την Πεντηκοστή, ζώντας αδιάκοπα το μυστήριο των δωρεών του Παναγίου Πνεύματος, το οποίο αποτελεί την ίδια την ψυχή της Εκκλησίας.
Κατά την λαμπρή ακολουθία της γονυκλισίας που τελείται με ευλάβεια στους ναούς αυτή τη μεγάλη ημέρα, κλίνουμε ταπεινά τα γόνατά μας για να προσκυνήσουμε τον ουράνιο Βασιλέα, τον Θεό Παράκλητο, ζητώντας Του να μας αγιάσει και να καθαρίσει τις ψυχές μας. Τον ικετεύουμε να μας γεμίσει με τις ουράνιες δωρεές Του ώστε η ύπαρξή μας να μεταβληθεί σε θεοειδές κάτοπτρο καθαρότητας, οδηγώντας μας με ασφάλεια στον επίγειο βίο μας και προστατεύοντάς μας από τις παγίδες του κόσμου τούτου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου