 |
| ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: |
Νίκος Φέρμας: Ο αγαπημένος ηθοποιός πέθανε νωρίς, αλλά έγραψε ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο.
Όποιος έχει παρακολουθήσει έστω και μία ταινία όπου έχει παίξει ο Νίκος Φέρμας, μπορεί να αναγνωρίσει τη χαρακτηριστική μπάσα φωνή του. Όχι, όμως, μόνο αυτό. Στις περισσότερες ταινίες κλήθηκε να έχει τον ρόλο του βαρύμαγκα, που λίγοι μπορούν να «σηκώσουν», χωρίς να φαίνονται έξω από τα νερά τους, ενώ χαρακτηριστικό του προσώπου του ήταν και η μεγάλη ελιά που είχε.
Υπήρξε από τους μεγαλύτερους δευτεραγωνιστές στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ έπαιξε σε πάνω από 150 ταινίες. Γεννήθηκε το 1905 και πέθανε στις 14 Αυγούστου του 1972.Ο Νίκος Χατζηανδρέου, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στη Μυτιλήνη από οικογένεια αγροτών. Έμεινε ορφανός από μικρή ηλικία και η μητέρα του δούλευε σε πλουσιόσπιτα της Μυτιλήνης για να τον μεγαλώσει. Εγκατέλειψε νωρίς το σχολείο κι άρχισε να δουλεύει σε μαγαζιά και γραφεία κάνοντας θελήματα μέχρι που έπιασε δουλειά ως κλητήρας στο υποκατάστημα της «Τράπεζας Αθηνών» στη Μυτιλήνη.
Γρήγορα, όμως, εγκατέλειψε την πολλά υποσχόμενη δουλειά για εκείνη την εποχή, αφού δεν άντεχε τις τυπικότητες και τους ρυθμούς της, όπως αναφέρει το sansimera.gr. Για καλή του τύχη, το υποκριτικό του ταλέντο το ανακάλυψε ένας ηθοποιός, ο Δημήτριος Βερώνης, που προσπαθούσε να ορθοποδήσει στη Λέσβο, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να του αλλάξει το όνομα από Χατζηανδρέου σε Φέρμας, που τον ακολούθησε σ’ όλη του ζωή και με το οποίο έγινε γνωστός.
Το ταξίδι στην Αθήνα
Μετά τη διάλυση του θιάσου Βερώνη, κατέβηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου και πρωτόπαιξε στο έργο «Επτά επί Θήβαις» του Αισχύλου, που ανέβασε το «Θέατρο Τέχνης» του Σπύρου Μελά. Τα επόμενα χρόνια διακρίθηκε σε έργα πρόζας και επιθεώρησης.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1948, σε ηλικία 43 ετών, στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου «Οι Γερμανοί Ξανάρχονται» στο ρόλο του τρόφιμου φρενοκομείου. Έλαβε μέρος σε περίπου 150 ταινίες, πάντα σε δεύτερους ρόλους και καθιερώθηκε σε ρόλους μάγκα και ντόμπρου ανθρώπου.
Χαρακτηριστικοί είναι οι ρόλοι του σε γνωστές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου τις δεκαετίες του ‘50 και του ‘60, που άφησαν εποχή και παίζονται συχνά και σήμερα από την τηλεόραση: «Ένας ήρωας με παντούφλες», «Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Ποτέ την Κυριακή», «Καλώς ήλθε το δολάριο» και «Λόλα».
Η μεγάλη του αγάπη: το χασίς
Ο Νίκος Φέρμας δεν φοβόταν να παραδεχτεί δημόσια ότι φούμαρε χασίσι. Ποτέ δεν έκρυψε την αγάπη του για αυτό, ούτε όταν μπήκε το «χόρτο» στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών. Όχι μόνο το απολάμβανε, αλλά σκάρωνε και φάρσες στους μη μυημένους. Ένα από τα γνωστότερα θύματα του χιούμορ του ήταν ο Σωτήρης Μουστάκας, που πρωτόβγαλτος ακόμα στο θέατρο μοιραζόταν με τον Φέρμα το ίδιο καμαρίνι. Νεαρότατος και άβγαλτος καθώς ήταν ο Μουστάκας. Απόρησε κάποια στιγμή στον Φέρμα για το περιεχόμενο του τσιγάρου του. Εισπράττοντας την απάντηση ότι ήταν φάρμακο για το στομάχι, όπως αναφέρει το enimerotiko.gr.
Λίγες μέρες αργότερα, κατέφθασε στο θέατρο με στομαχόπονο ο Μουστάκας και ζήτησε από τον συνάδελφό του μια τζούρα από το θεραπευτικό βοτάνι. Έκπληκτος ο Φέρμας, αντιλήφθηκε ότι ο Μουστάκας δεν είχε καταλάβει ότι κάπνιζε χασίς, όταν και γύρισε και του είπε χωρίς περιστροφές: «Μα καλά, ρε Κύπριε, δεν κατάλαβες τι είναι; Χασίσι είναι»!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου