Το μικρό βυζαντινό εκκλησάκι στα σύνορα των νομών Αρκαδίας και
Μεσσηνίας, κοντά στο χωριό Βάστα στη Μεγαλόπολη προσελκύει το ενδιαφέρον
εκατοντάδων επισκεπτών κάθε χρόνο καθώς έχει κάτι πολύ θαυμαστό. Στο
μικρό αυτό Ναό της Αγίας Θεοδώρας, κτίσμα του 12ου αιώνα, 17 μεγάλα
δέντρα, που φτάνουν σε ύψος τα 20 μέτρα, ξεπηδούν από τη στέγη του.
Οι ρίζες των δέντρων δεν είναι ορατές και διακρίνονται μόνο οι κορμοί και τα κλαδιά που περνούν μέσα από τους τοίχους και τη στέγη του λιλιπούτειου Ναού. Μάλιστα, έχει μπει στο βιβλίο Γκίνες ως «θαυμαστό ναΐδριο». Το νερό που τρέχει στο ποτάμι, που είναι δίπλα από την εκκλησία, ποτίζει τα δεκαεπτά δέντρα που βγαίνουν κυριολεκτικά από μέσα.
Όσοι επισκέπτονται το εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας μένουν εντυπωσιασμένοι με το θέαμα που αντικρίζουν, ενώ ακόμη και επιστήμονες δε μπορούν να εξηγήσουν το φαινόμενο πώς ένας τόσο μικρός Ναός αντέχει τόσο βάρος, στο πέρασμα των αιώνων. Επιπλέον όπως λένε, λόγω της παλαιότητας και αναγκαστικά της προχειρότητας της κατασκευής, οι άνεμοι και το βάρος των κλαδιών θα έπρεπε να είχαν ξεριζώσει τη σκεπή. Παρ’ όλα αυτά το κτίριο στέκεται στους αιώνες με πολύ μικρές φθορές. Οι ίδιοι μιλούν για μια σπάνια ιδιαιτερότητα που δεν μπορεί να εξηγηθεί απολύτως επιστημονικά.
Ο αριθμός των δέντρων δεν είναι τυχαίος, αφού σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση αντιστοιχούν στα χρόνια της Αγίας Θεοδώρας. Σύμφωνα με μία από τις δύο ιστορίες που υπάρχουν, η Αγία Θεοδώρα καταγόταν από μία φτωχή οικογένεια κι εφόσον ήταν το μεγαλύτερο παιδί, εξαιτίας της οικονομικής ανέχειας της οικογένειάς της, αναγκάστηκε να μεταμφιεστεί σε άνδρα και να υπηρετήσει ως μισθοφόρος στρατιώτης.
Την ερωτεύτηκε ως Θεόδωρο μία νεαρή κοπέλα κι επειδή δεν υπήρξε ανταπόκριση, η νεαρή την (τον) κατηγόρησε ότι την είχε αφήσει έγκυο. Έτσι φαίνεται ότι οδηγήθηκε στο μαρτύριο από την οικογένεια της κοπέλας. Και στις δύο ιστορίες, η Θεοδώρα που ήταν ιδιαίτερα θεοσεβούμενη, παρακάλεσε τον Θεό, πριν τον αποκεφαλισμό της, οι τρίχες του κεφαλιού της να γίνουν δέντρα, το αίμα της ποτάμι για να τα ποτίζει και το σώμα της ναός.
Η εκκλησία γιορτάζει στις 11 Σεπτεμβρίου αλλά σε όλη τη διάρκεια του έτους εκατοντάδες προσκυνητές επισκέπτονται την Αγία Θεοδώρα για να προσκυνήσουν και να θαυμάσουν αυτό το μοναδικό θέαμα. Το εκκλησάκι βρίσκεται σχεδόν κρυμμένο σε ένα μοναδικό φυσικό τοπίο, με πυκνή βλάστηση, που αποζημιώνει τον επισκέπτη μετά τη σχετικά δύσκολη διαδρομή που διανύει, μέχρι να φτάσει στην εκκλησία.
Οι ρίζες των δέντρων δεν είναι ορατές και διακρίνονται μόνο οι κορμοί και τα κλαδιά που περνούν μέσα από τους τοίχους και τη στέγη του λιλιπούτειου Ναού. Μάλιστα, έχει μπει στο βιβλίο Γκίνες ως «θαυμαστό ναΐδριο». Το νερό που τρέχει στο ποτάμι, που είναι δίπλα από την εκκλησία, ποτίζει τα δεκαεπτά δέντρα που βγαίνουν κυριολεκτικά από μέσα.
Όσοι επισκέπτονται το εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας μένουν εντυπωσιασμένοι με το θέαμα που αντικρίζουν, ενώ ακόμη και επιστήμονες δε μπορούν να εξηγήσουν το φαινόμενο πώς ένας τόσο μικρός Ναός αντέχει τόσο βάρος, στο πέρασμα των αιώνων. Επιπλέον όπως λένε, λόγω της παλαιότητας και αναγκαστικά της προχειρότητας της κατασκευής, οι άνεμοι και το βάρος των κλαδιών θα έπρεπε να είχαν ξεριζώσει τη σκεπή. Παρ’ όλα αυτά το κτίριο στέκεται στους αιώνες με πολύ μικρές φθορές. Οι ίδιοι μιλούν για μια σπάνια ιδιαιτερότητα που δεν μπορεί να εξηγηθεί απολύτως επιστημονικά.
Ο αριθμός των δέντρων δεν είναι τυχαίος, αφού σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση αντιστοιχούν στα χρόνια της Αγίας Θεοδώρας. Σύμφωνα με μία από τις δύο ιστορίες που υπάρχουν, η Αγία Θεοδώρα καταγόταν από μία φτωχή οικογένεια κι εφόσον ήταν το μεγαλύτερο παιδί, εξαιτίας της οικονομικής ανέχειας της οικογένειάς της, αναγκάστηκε να μεταμφιεστεί σε άνδρα και να υπηρετήσει ως μισθοφόρος στρατιώτης.
Την ερωτεύτηκε ως Θεόδωρο μία νεαρή κοπέλα κι επειδή δεν υπήρξε ανταπόκριση, η νεαρή την (τον) κατηγόρησε ότι την είχε αφήσει έγκυο. Έτσι φαίνεται ότι οδηγήθηκε στο μαρτύριο από την οικογένεια της κοπέλας. Και στις δύο ιστορίες, η Θεοδώρα που ήταν ιδιαίτερα θεοσεβούμενη, παρακάλεσε τον Θεό, πριν τον αποκεφαλισμό της, οι τρίχες του κεφαλιού της να γίνουν δέντρα, το αίμα της ποτάμι για να τα ποτίζει και το σώμα της ναός.
Η εκκλησία γιορτάζει στις 11 Σεπτεμβρίου αλλά σε όλη τη διάρκεια του έτους εκατοντάδες προσκυνητές επισκέπτονται την Αγία Θεοδώρα για να προσκυνήσουν και να θαυμάσουν αυτό το μοναδικό θέαμα. Το εκκλησάκι βρίσκεται σχεδόν κρυμμένο σε ένα μοναδικό φυσικό τοπίο, με πυκνή βλάστηση, που αποζημιώνει τον επισκέπτη μετά τη σχετικά δύσκολη διαδρομή που διανύει, μέχρι να φτάσει στην εκκλησία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου